Swój wywód Kleiber rozpoczyna zarysowaniem problemów dotyczących gospodarowania wiedzą, przedstawia ich znaczenie nie tylko dla rozwoju cywilizacyjnego ale również globalnej rywalizacji aby następnie zwrócić się ku kwestiom związanym z rozwojem nauki :

“Sprawa wykracza daleko poza sam problem komunikacji naukowej i dotyczy w istocie całej problematyki funkcjonowania nauki w społeczeństwie. W uproszczeniu chodzi tu o coraz powszechniejsze wśród niektórych uczonych poglądy, że wszystkie wyniki badań naukowych, jeszcze nawet w postaci “surowej” i niedopracowanej, powinny być udostępniane w sieci internetu i poddawane ocenie innych zainteresowanych badaczy. Zwolennicy tego poglądu uważają, że takie podejście zasadniczo odmienia pojęcie współpracy badawczej i podnosi produktywność pracy uczonych – dla dobra płacących za tę działalność, czyli de facto nas wszystkich. Przytaczane są różnorodne argumenty za – od praktycznych korzyści płynących z twórczego stosowania technik komputerowych do filozoficznych rozważań o nieprzewidywalnej synergii płynącej ze współpracy tysięcy nieznających się osób. Ale przeciwnicy też mają mocne argumenty. Ryzyko upowszechniania niezweryfikowanych informacji bądź całych teorii niejako tworzy “naturalne” możliwości plagiatów i trudności w ocenie wkładu poszczególnych uczonych do rezultatów badań. To też z pewnością zasługuje na rozwagę.

[...]

Jedno jest pewne – szerokie zaakceptowanie takiej otwartości procesów badawczych byłoby rewolucją na trudną do przewidzenia skalę, zmieniającą całkowicie metodologię uprawiania nauki i uzyskiwanych praw do jej wykorzystywania. Nie miejmy przy tym wątpliwości – sposoby udostępniania i ochrony posiadanej wiedzy są dzisiaj sednem subtelnych analiz korporacji, rządów, organizacji międzynarodowych, a sprawa nabierać będzie szybko jeszcze większego, wręcz kluczowego dla naszej przyszłości znaczenia. Znalezienie odpowiedniej równowagi pomiędzy otwartym dostępem do pewnych rodzajów wiedzy ogólnej – co jest niezbędne dla harmonijnego rozwoju cywilizacyjnego – a skutecznymi metodami ochrony posiadanej wiedzy umożliwiającej tworzenie innowacyjnych produktów i usług jest bez wątpienia zasadniczym zadaniem.”

W obrębie zespołów należących do poszczególnych wydziałów można oglądać kolekcje materiałów dydaktycznych, konferencyjnych i publikacji naukowych. W początkowym zasobie znalazło się 70 pozycji.

Oddzielny zespół dodatkowo gromadzi wszystkie doktoraty, obronione na uczelni od listopada minionego roku, kiedy weszły w życie przepisy zobowiązujące do zdeponowania tekstu dysertacji w repozytorium i jego otwartego publikowana na specjalnej licencji. To pierwsza w Polsce realizacja pomysłu zbierania i udostępniania w otwartej formie prac doktorskich.

W repozytorium mają znaleźć się również czasopisma wydawane przez UAM, co powiększy zbiór Polskich czasopism Open Acess.

Repozytorium powstało dzięki współpracy UAMu z Biblioteką Uniwersytecką, reprezentowaną przez Emilię Karwasińską i Małgorzatę Rychlik. Przy budowie serwisu wykorzystano jedno z najchętniej używanych darmowych narzędzi do tworzenia otwartych repozytoriów -DSpace.

Tworzenie repozytoriów uczelnianych na świecie staje się coraz powszechniejszą praktyką. AMUR  jest pierwszą tego rodzaju inicjatywą i kamieniem milowym otwartej nauki w Polsce.

IBB jest pierwszą w Polsce placówką naukową, która zdecydowała się na wprowadzenie tego rozwiązania i została wpisana na listę Registry of Open Access Repository Material Archiving Policies jako 145 na świecie.

Repozytorium IBB PAN zostało zbudowane w oparciu o jedno z najpopularniejszych narzędzi do budowania otwartych repozytoriów – EPrints. W początkowej kolekcji, zebranej znalazło się 5 publikacji z zakresu m. in. botaniki, farmakologii.

To pierwszy w Polsce serwis udostępniający otwarte materiały edukacyjne stworzony przez uczelnię wyższą. W jego zasobach już teraz znajduje się 69 kursów, na które składają się animacje, symulacje, czy gotowe wykłady i ćwiczenia. Poza tym w serwisie można znaleźć całe podręczniki, których autorami są pracownicy AGH. Przestudiowanie całości zgromadzonych zbiorów zajęłoby około 1,5 tysiąca godzin kursowych – liczba jak na początek całkiem imponująca.Wszystkie materiały są dostępne na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach.

Nie bez znaczenia jest tu fakt, że projekt stworzenia platformy jest kierowany przez Centrum eLearningu (CeL AGH). CeL funkcjonuje pod obecną nazwą od 2006 roku, a działalność rozpoczęło już kilka lat wcześniej.

AGH jest pierwszą polską uczelnią, która stała się członkiem Open Courseware Consortium, w którego ramach uczelnie z całego świata udostępniajągromadzone przez siebie otwarte zasoby edukacyjne. W odróżnieniu jednak od większości z nich, OpenAGH jako pierwsze publikuje treści tworzone przez studentów, pracujących pod opieką tutorów.

Wszystkie materiały udostępnione są na licencji Creative Commons BY-NC-SA, za zgodą ich twórców. Jak poinformował rektor, większość pracowników uczelni już taką zgodę udzieliła.

• wspólny dla wszystkich polskich uniwersytetów mandat repozytoryjny,
• wprowadzenie zasady jawnego opiniowania publikacji umieszczanych w repozytoriach,
• uczynienie recenzji elementem działalności naukowej,
• powołanie Koalicji na Rzecz Otwartej Nauki.

Prezentacja jest dostępna na stronach ICM.

Kujawsko Pomorska Biblioteka Cyfrowa znalazła się na światowej liście rankingowej 200 najbardziej rozpoznawanych repozytoriów naukowych “The Webometrics Ranking of World Universities”.[...] Pozycja KPBC 189 może nie jest zbyt wysoka, ale cieszymy się, że w hiszpańskich badaniach została zauważona i na 589 wybranych do badań repozytoriów nasza biblioteka cyfrowa jest wyróżniana na specjalnej liście. Sukces ten osiągnęliśmy dzięki technologii, jaką stosujemy (dLibra – PSCC Poznań) oraz informatykom BGUMK, którzy dbają o to, by KPBC była widoczna i rozpoznawalna w świecie.

Ranking jest tworzony przez Cybermetrics Lab, grupę badawczą Centro Superior de Investigaciones Cientificas (CSIC) – największej instytucji badawczej w Hiszpanii. Cybermetrics Lab zajmuje się ilościową analizą zawartości internetu przede wszystkim pod kątem materiałów naukowych. Ranking repozytoriów jest kolejnym, po rankingu uniwersytetów przedsięwzięciem CSIC. Jak piszą jego twórcy:

Celem stworzenia rankingu była promocja publikacji cyfrowych, wspieranie inicjatyw Open Access oraz rozreklamowanie elektronicznego dostępu do publikacji naukowych a nie tworzenie listy uniwersytetów. Jednak wskaźniki wykorzystywane w badaniach dobrze oddają całościowy obraz działania uniwersytetu i stąd nadają się do tworzenia obiektywnych rankingów. [...] Zachęcamy instytucje naukowe i samych naukowców aby dbali o swój wizerunek w sieci i uaktualniali informacje o swoich działaniach.

Na stronach Webometrics Ranking of Word Univesities znajdziemy rankingi uczelni z całego świata, które niestety są już mniej optymistyczne dla Polski.

W programie bardzo interesujące wystąpienia, w tym również gości zagranicznych (przedstawiciel SPARC, archiwiści z Uniwersytetu Lund) a także prezentacje polskich projektów. W sobotę po południu przedstawimy BOA, a równolegle odbywać się będą warsztaty Creative Commons. Zapraszamy.