To pierwszy w Polsce serwis udostępniający otwarte materiały edukacyjne stworzony przez uczelnię wyższą. W jego zasobach już teraz znajduje się 69 kursów, na które składają się animacje, symulacje, czy gotowe wykłady i ćwiczenia. Poza tym w serwisie można znaleźć całe podręczniki, których autorami są pracownicy AGH. Przestudiowanie całości zgromadzonych zbiorów zajęłoby około 1,5 tysiąca godzin kursowych – liczba jak na początek całkiem imponująca.Wszystkie materiały są dostępne na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Na tych samych warunkach.

Nie bez znaczenia jest tu fakt, że projekt stworzenia platformy jest kierowany przez Centrum eLearningu (CeL AGH). CeL funkcjonuje pod obecną nazwą od 2006 roku, a działalność rozpoczęło już kilka lat wcześniej.

AGH jest pierwszą polską uczelnią, która stała się członkiem Open Courseware Consortium, w którego ramach uczelnie z całego świata udostępniajągromadzone przez siebie otwarte zasoby edukacyjne. W odróżnieniu jednak od większości z nich, OpenAGH jako pierwsze publikuje treści tworzone przez studentów, pracujących pod opieką tutorów.

Wszystkie materiały udostępnione są na licencji Creative Commons BY-NC-SA, za zgodą ich twórców. Jak poinformował rektor, większość pracowników uczelni już taką zgodę udzieliła.

W październiku zakończyła się faza pilotażowa projektu, w której testowane były różne rozwiązania dotyczące struktury kursów, organizacji i komunikacji w obrębie społeczności p2pU. Przeprowadzono 9 kursów, w których brało udział około 90 osób.

Tematyka pierwszych kursów była różnorodna – od takich jak “Wstęp do literatury cyberpunkowej”, “Poker i myślenie strategiczne”, przez “Ekonomię behawioralną i podejmowanie decyzji”, “Prawo autorskie a edukacja”, po kurs poświęcony zagadnieniom bioetyki. Każdy z kursów miał przygotowany własny sylabus, terminarz i materiały merytoryczne udostępniane online. Uczestnicy na zakończenie mogli otrzymać certyfikat i publicznie ocenić kurs w którym brali udział.

Prace pilotażowe zostały podsumowane na pierwszych warsztatach P2PU w Berlinie. W tej chwili platforma jest na progu wprowadzenia nowych rozwiązań technologicznych, przed uruchomieniem następnej serii kursów. Do projektu może włączyć się każdy, kto ma pomysł na nowy temat zajęć.

Wsparcia finansowego projektowi udzieliły Hewlett Foundation i Shuttleworth Fudation. Patronat nad projektem objął Uniwerstyet Kalifornijski. Dodatkowe zaplecze dla tej oddolnej inicjatywy stanowi projekt CCLearn (odnoga Creative Commons zajmująca się otwartą edukacją). Wszystkie materiały zgromadzone i powstające w ramach projektu są dostępne na licencjach Creative Commons. Można się spodziewać, że wkrótce projekt ten stanie się stałym zapleczem dla otwartej nauki.

Nie bez powodu więc na zlecenie rządu australijski Instytut Meteorologiczny realizuje program gromadzenia różnego rodzaju danych i informacji o wodzie. Zgodnie z ustawą Water Act informacje te mają być udostępniane publicznie w możliwie najłatwiejszy sposób. Postępując za wskazówkami departamentu ds ochrony środowiska i zasobów naturalnych, który wykorzystywanie narzędzi Creative Commons umieścił na liście praktyk rekomentowanych, Instytut skłania współpracowników do udostępniania informacji na licencji  Creative Commons Uznanie autorstwa. Wskazuje ten pomysł jako rozwiązanie niezwykle wygodne zarówno dla udostępniających dane, jak i korzystających z nich. Licencje pozwalają na rozpowszechnianie danych bez potrzeby bezpośredniego kontaktu z tym, kto je udostępnia.

To kolejny realizowany na dużą skalę australijski projekt rządowy posługujący się narzędziami Creative Commons. W zeszłym roku zaadaptował je na swojej witrynie internetowej australijski urząd statystyczny.

Więcej informacji na stronie Creative Commons Australia.

Podczas imprezy zorganizowanej przez Wikimedia i iCommons Wales powiedział:

Gdyby Creative Commons powstało zanim stworzyliśmy Wikipedię, encyklopedia na pewno byłaby opatrzona logiem CC. Niestety, w tamtym okresie nie było jeszcze licencji CC a więc zaczęliśmy stosować licencję FDL, która jest przydatna, ale niestety bardzo skomplikowana i trudna do używania.

Oświadczenie Wales’a nie oznacza, że Wikipedia automatycznie będzie się ukazywać na licencji CC BY-SA. Jak wynika z rezolucji Wikimedii, Fundacja czeka na przystosowanie licencji GFDL do współpracy z licencją CC BY-SA. Kiedy to nastąpi, wspólnota Wikipedii przystąpi do dyskusji i podejmie decyzję w sprawie ostatecznego relicencjonowania Wikipedii. Choć proces łączenia licencji dopiero się rozpoczyna, decyzja o pomyślnym zakończeniu rozmów została entuzjastycznie przyjęta w środowisku wolnej kultury. Podkreśla się, że jest to bardzo ważny krok w stronę kompatybilności otwartych licencji, który otworzy nowe możliwości wymiany i remiksu treści.